Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (DKIS) zajął stanowisko dotyczące korygowania pliku JPK_VAT7M w związku z otrzymaną fakturą korygującą w KSeF, która koryguje tylko wskazanie nr rachunku bankowego oraz termin płatności. W praktyce, wielu podatników stanęło wobec tego pytania gdy otrzymało sporo faktur korygujących tego typu od jednego z największych operatorów komórkowych w Polsce.
Wątpliwości podatnika
Z wnioskiem o wydanie interpretacji wystąpił podatnik, który otrzymuje i wystawia dużą liczbę faktur zakupowych i sprzedażowych. Od 1 lutego 2026 r. rozpoczął obowiązkowe stosowanie Krajowego Systemu e‑Faktur (KSeF), w tym wystawianie faktur ustrukturyzowanych oraz odbieranie faktur ustrukturyzowanych od swoich dostawców. Otrzymane faktury zakupowe są wykazywane w podatku naliczonym w deklaracjach JPK_V7M.
Od dnia 1 lutego 2026 r., w związku z wejściem w życie obowiązkowego Krajowego Systemu e‑Faktur, uchylone zostały przepisy regulujące stosowanie not korygujących. W konsekwencji, w przypadku faktur ustrukturyzowanych wszelkie błędy dotyczące elementów faktury, które nie wpływają na wysokość kwoty należności ani kwotę podatku, w szczególności takich jak nazwa nabywcy, termin płatności, numer konta bankowego lub inne dane formalne, są korygowane wyłącznie poprzez wystawienie faktury korygującej w formacie XML za pośrednictwem KSeF.
Podatnik otrzymał od jednego ze swoich kontrahentów fakturę korygującą dotyczącą wyłącznie terminu płatności. Sprzedawca omyłkowo wskazał w fakturze pierwotnej nieprawidłowy termin płatności, a po zidentyfikowaniu błędu wystawił fakturę korygującą z nadanym numerem KSeF. Korekta nie wpłynęła na kwotę należności ogółem, nie zmieniła podstawy opodatkowania ani kwoty podatku VAT i została wystawiona na wartość „0”. W fakturze korygującej podano przyczynę korekty jako korektę terminu płatności oraz wskazano prawidłowy termin.
Podatnik otrzymał również od innego kontrahenta fakturę korygującą wystawioną za pośrednictwem KSeF, w której wykazano pozycje faktury na wartość „0”. Faktura korygująca dotyczyła wyłącznie uzupełnienia danych formalnych faktury pierwotnej poprzez wskazanie numeru rachunku bankowego sprzedawcy. W fakturze pierwotnej numer rachunku bankowego nie został wykazany. Korekta ta nie wpłynęła na podstawę opodatkowania ani na kwotę podatku VAT, nie zmieniła wartości transakcji oraz nie miała wpływu na wysokość podatku naliczonego. Podatnik dodał, że korzysta z systemu finansowo‑księgowego, w którym nie ma technicznej możliwości samodzielnego odrębnego zaksięgowania faktury korygującej na wartość „0” dotyczącej wyłącznie terminu płatności lub numeru rachunku bankowego. W praktyce pracownik działu finansowo‑księgowego dokonuje w systemie aktualizacji terminu płatności lub numeru konta bankowego wynikającego z faktury pierwotnej oraz ewidencjonuje fakturę korygującą łącznie z fakturą pierwotną w dokumentacji księgowej.
Ze względu na fakt, że otrzymana faktura korygująca dotyczy wyłącznie elementów formalnych faktury i nie wpływa na podstawę opodatkowania ani kwotę podatku VAT, a także z uwagi na brak technicznej możliwości jej odrębnego ujęcia w systemie finansowo‑księgowym, faktura korygująca nie jest odrębnie księgowana w systemie.
Pytanie
W zawiązku z powyższym, podatnik zapytał czy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujących od dnia 1 lutego 2026 r., w szczególności art. 109 ust. 3 i ust. 3b ustawy regulujących zasady prowadzenia ewidencji VAT oraz sporządzania pliku JPK_VAT7M, prawidłowe jest postępowanie polegające na niewykazywaniu w ewidencji VAT oraz w pliku JPK_VAT7M otrzymanych faktur korygujących dotyczących wyłącznie elementów formalnych faktury zakupu, które nie wpływają na wysokość podatku naliczonego ani na zakres prawa do jego odliczenia?
Zdaniem Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym sposób postępowania jest prawidłowy w świetle przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązujących od dnia 1 lutego 2026 r.
Stanowisko Organu
Organ zgodził się z podatnikiem, wskazując, że zgodnie z art. 106ga ust. 1-4 ustawy o VAT, podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.
Jeżeli po wystawieniu faktury wystąpią zdarzenia mające wpływ na treść wystawionej faktury lub okaże się, że wystawiona faktura zawiera błędy, podatnik wystawia w takim przypadku fakturę korygującą. Zatem faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu. Wystawianie faktur korygujących określają poniższe przepisy.
Na podstawie art. 106j ust. 1 ustawy: W przypadku gdy po wystawieniu faktury:
1) podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,
3) dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,
4) dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,
5) stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury,
– podatnik wystawia fakturę korygującą.
W świetle art. 106j ust. 2 ustawy:
Faktura korygująca powinna zawierać:
1) (uchylony)
2) numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;
3) dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5 ,
b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;
4) (uchylony)
5) jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego – odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;
6) w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 – prawidłową treść korygowanych pozycji.
W myśl art. 106j ust. 2a ustawy: Faktura korygująca może zawierać:
1) wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;
2) przyczynę korekty.
Na mocy art. 106j ust. 4 ustawy: Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.
Zaznaczyć również należy, że po przesłaniu faktury pierwotnej do KSeF nie jest możliwe jej edytowanie w systemie w celu poprawienia błędów lub uzupełnienia treści. Jedyną formą poprawienia błędu w wystawionej fakturze lub jej uzupełnienia jest wystawienie faktury korygującej w KSeF. Zatem w przypadku zidentyfikowania pomyłki w wystawionej fakturze jedyną formą jej korekty, od 1 lutego 2026 r. jest faktura korygującą wystawiona przez podatnika (sprzedawcę) – wystawcę faktury pierwotnej.
Zatem, co do zasady, korygowanie pierwotnie wystawionej faktury powinno nastąpić przez wystawienie przez sprzedawcę faktury korygującej. Faktura korygująca wystawiana jest w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.
Wskazać jednocześnie należy, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art. 99 ust. 1 ustawy, w myśl którego:
Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.
Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.
Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:
Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.
Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:
Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.
Na podstawie art. 99 ust. 13b ustawy:
Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
Elementy pliku JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.
Zgodnie z treścią § 2 ww. rozporządzenia:
deklaracje zawierają:
1) oznaczenie urzędu skarbowego, do którego jest składana deklaracja;
2) dane identyfikacyjne podatnika;
3) oznaczenie rodzaju rozliczenia:
a) miesięczne – w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
b) kwartalne – w przypadku deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
4) oznaczenie okresu, za który jest rozliczany podatek od towarów i usług, zwany dalej ,,podatkiem”:
a) miesiąc i rok – dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 1 ustawy, albo
b) kwartał i rok – dla deklaracji składanej na podstawie art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
5) oznaczenie wersji (kodu) deklaracji składanej na podstawie:
a) art. 99 ust. 1 ustawy albo
b) art. 99 ust. 2 i 3 ustawy;
6) oznaczenie daty sporządzenia;
7) wskazanie celu złożenia deklaracji – złożenie deklaracji albo korekta deklaracji;
8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;
10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu;
11) dodatkowe dane dotyczące rozliczenia.
§ 9 rozporządzenia wskazuje że:
Ewidencja zawiera:
1) dane identyfikacyjne podatnika:
a) identyfikator podatkowy NIP podatnika,
b) w przypadku gdy podatnik jest:
– osobą fizyczną – wskazanie nazwiska, pierwszego imienia oraz daty urodzenia podatnika,
– podatnikiem niebędącym osoba fizyczną – wskazanie pełnej nazwy podatnika;
2) oznaczenie okresu, za który prowadzona jest ewidencja.
W myśl § 10 ust. 2 rozporządzenia:
Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera następujące dane:
1) z faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz z faktur lub innych dokumentów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:
a) numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,
b) imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 7 lit. b,
c) numer odpowiednio faktury lub dokumentu albo faktury korygującej,
d) datę wystawienia odpowiednio faktury lub dokumentu albo faktury korygującej,
e) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, a w przypadku, o którym mowa w art. 106e ust. 1a ustawy, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,
f) datę upływu terminu płatności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy lub datę uregulowania lub zbycia należności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy,
g) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur;
W świetle art. 109 ust. 3 ustawy:
Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;
3) kontrahentów;
4) dowodów sprzedaży i zakupów.
Według art. 109 ust. 3b ustawy:
Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
Powyższy przepis obliguje czynnych podatników podatku VAT do wykazywania określonych czynności w ewidencji oraz do przesyłania do urzędu skarbowego ewidencji prowadzonej na potrzeby podatku od towarów i usług, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji, za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Z uwagi na to, że podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia, dlatego też szczególnie istotną rolę w tym podatku odgrywają deklaracje podatkowe (plik JPK_VAT z deklaracją). Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Deklaracja podatkowa (plik JPK_VAT z deklaracją) stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale czasowym, który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania swojego uprawnienia w postaci uzyskania zwrotu podatku od organu podatkowego.
Przechodząc do kwestii ujęcia w pliku JPK_VAT z deklaracją wystawionej faktury korygującej termin płatności oraz faktury korygującej podanie numeru rachunku bankowego, należy wyjaśnić, że w sytuacji gdy błąd w wystawionej fakturze korygującej nie wpływa na podatek należy oraz podstawę opodatkowania a także nie jest pozycją, którą podatnik wykazuje w złożonym pliku JPK_VAT w części ewidencyjnej, brak jest podstaw do dokonania korekty pliku JPK_VAT z deklaracją.
Zatem w sytuacji przedstawionej przez Podatnika, gdy otrzymał on faktury korygujące dotyczące wyłącznie elementów formalnych (korekta terminu płatności lub podanie numeru rachunku bankowego), które nie wypływają na podstawę opodatkowania ani na kwotę podatku naliczonego, jak również nie są wykazywane w części ewidencyjnej w pierwotnym pliku JKP_VAT z deklaracją nie należy składać korekty pliku JPK_VAT z deklaracją.
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.351.2026.2.LM, Interpretacja z 6 sierpnia 2026r.
© Grafika jest własnością Kancelarii
Jeżeli ten problem Państwa dotyczy, zachęcamy do kontaktu z Kancelarią. Przesyłając wypełniony formularz akceptują Państwo naszą Politykę Prywatności.