Ministerstwo Finansów opublikowało projekt zmian w ustawach: z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym[1] dalej: „upr”, z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych[2] dalej: „upol”, z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym[3] , dalej: „upl” oraz z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej[4]. Resort Finansów wyjaśnia, że projektowana nowelizacja ma na celu m.in. wyeliminowanie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących aktualnych przepisów oraz doprecyzowanie obowiązujących regulacji w celu prawidłowego ich stosowania. Zmiany są istotne zwłaszcza dla samorządów od wielu lat toczących spory z podatnikami o opodatkowanie obiektów budowlanych posadowionych na terenie danej gminy. Przykładowo: kwestia ustalenia, do której z kategorii: budynku czy budowli, należy zaliczyć określony obiekt budowlany gdy wymieniony został w ustawie – Prawo budowlane jako budowla a jednocześnie posiada cechy budynku w rozumieniu ustawy – Prawo budowlane a także upol – jest obecnie jednym z najczęściej rozstrzyganych sporów podatkowych.
Instytuty badawcze
Jak uzasadnia Resort, celem projektowanej zmiany w podatku rolnym jest ograniczenie zakresu zwolnienia instytutów badawczych z tego podatku wyłącznie do gruntów zajętych na działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1−3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (Dz. U. z 2024 r. poz. 534).
Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 5 upr instytuty badawcze są zwolnione podmiotowo z podatku rolnego od wszystkich gruntów, od których są podatnikami, niezależnie od tego, czy grunty te są wykorzystywane przez instytut badawczy, czy też przekazane w posiadanie innemu podmiotowi.
Z danych zebranych przez Ministerstwo Finansów wynika, że niektóre instytuty badawcze przekazują grunty rolne w posiadanie innym podmiotom, które wykorzystują je do prowadzenia komercyjnej działalności rolniczej.
Proponowane rozwiązanie wyeliminuje możliwość korzystania ze zwolnienia z podatku przez instytuty badawcze w przypadkach niewykorzystywania gruntów do działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1–3 ustawy o instytutach badawczych, w tym również w sytuacji przekazania gruntów rolnych w posiadanie innym podmiotom. Analogiczne rozwiązanie przeniesiono do zmian w podatku leśnym.
Podobnie, planowane jest ograniczenie zakresu zwolnienia podmiotowego instytutów badawczych z podatku od nieruchomości, tak aby zwolnieniem były objęte instytuty wyłącznie w odniesieniu do nieruchomości lub ich części, zajętych na działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1–3 ustawy o instytutach badawczych. Proponowane rozwiązanie ma wyeliminować możliwość korzystania ze zwolnienia z podatku przez instytuty badawcze w przypadkach niewykorzystywania nieruchomości lub ich części na działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1–3 ustawy o instytutach badawczych.
Budynki i budowle
Zgodnie z oczekiwaniami, wynikającymi głownie z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, w projekcie przewiduje się wprowadzenie nowych definicji pojęć: „budowla” oraz „budynek” – na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Pojęcia te mają być autonomiczne, bez odwoływania się do przepisów pozapodatkowych. Planuje się też wyszczególnienie kategorii obiektów kwalifikowanych jako budowle bezpośrednio w ustawie podatkowej. M.in. w tym celu do ustawy dodany będzie nowy załącznik nr 4, kazuistycznie wymieniający obiekty budowlane i ich klasyfikację podatkową. W załączniku do ustawy wymienione zostały poszczególne kategorie obiektów będące budowlami, których rodzaje zaczerpnięto z ustawy – Prawo budowlane. Niektórym z tych kategorii obiektów przypisane zostały dodatkowe cechy, niezbędne dla uznania ich za przedmiot opodatkowania na gruncie upol.
Budynek będzie definiowany jako obiekt, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, wykonany z użyciem wyrobów budowlanych, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.
Analogicznie, jak w obowiązującym stanie prawnym, przedmiotem opodatkowania podatkiem od nieruchomości będzie zatem budynek wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, przy czym instalacje te (takie jak: instalacja elektroenergetyczna, wodociągowa, kanalizacyjna, cieplna, telekomunikacyjna, gazowa znajdujące się wewnątrz budynku i stanowiące jego integralną część) nie będą podlegały opodatkowaniu, gdyż podstawą opodatkowania budynku jest jego powierzchnia użytkowa.
Aby wyeliminować istniejące obecnie wątpliwości Resort proponuje również rozwiązania mające na celu jednoznaczne kwalifikowanie na potrzeby podatku od nieruchomości obiektów kompleksowych lub obiektów o niejednorodnym charakterze.
Nowy załącznik do ustawy
W nowym załączniku do ustawy wymienione zostały poszczególne kategorie obiektów będące budowlami, których rodzaje zaczerpnięto z ustawy – Prawo budowlane. Budynkiem w rozumieniu ustawy będą również części obiektów wymienionych w pozycjach 1–6 projektowanego załącznika nr 4 do ustawy, tj.: odkrytych: obiektów sportowych i obiektów rekreacji, stacji uzdatniania wody, oczyszczalni ścieków, obiektów obronnych (fortyfikacji), obiektów ochronnych, obiektów hydrotechnicznych a także przejść dla pieszych: nadziemnych i podziemnych oraz ciągów pieszych.
Obiekty wymienione w poz. 1–6 projektowanego załącznika nr 4 do ustawy, ze względu na ich konstrukcję, można podzielić na: obiekty kompleksowe (np. oczyszczalnie ścieków składające się z budynków i pozostałych obiektów) i obiekty niejednorodne (np. wielofunkcyjne stadiony, mieszczące w swojej bryle również wydzielone odrębne części przystosowane do pełnienia samodzielnych funkcji, w tym np. do organizowania wydarzeń kulturalnych i sportowych, pomieszczenia biurowe itp.).
Niektóre obiekty składające się na obiekt kompleksowy lub części obiektu niejednorodnego, które będą spełniać przesłanki do kwalifikowania ich jako budynki (wykonanie z użyciem wyrobów budowlanych, trwałe związanie z gruntem, wydzielenie z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadanie fundamentów i dachu), tj. przykładowo budynki oczyszczalni ścieków, a także części odkrytych obiektów sportowych mające cechy budynku, np. stadionów, w rozumieniu projektowanej definicji, będą stanowiły budynki i będą podlegały opodatkowaniu od powierzchni.
Ministerstwo wyjaśnia, że o szczególnym uwzględnieniu w projektowanych przepisach zasady opodatkowania obiektów o charakterze niejednorodnym i kompleksowym zadecydował fakt, iż możliwe jest wystąpienie w ich przypadku części (tj. elementów składających się na całość obiektu) posiadających ustawowo określone cechy budynku. Zasada ta nie będzie miała zatem zastosowania do pozostałych obiektów, wymienionych w projektowanym załączniku nr 4 do ustawy, w tym przykładowo do obiektów wymienionych w poz. 12 załącznika (sieci: elektroenergetyczne, telekomunikacyjne, gazowe, ciepłownicze, wodociągowe, kanalizacyjne oraz inne sieci uzbrojenia terenu, rurociągi przesyłowe). W przypadku sieci mamy do czynienia z sytuacją, gdy budynki, w których są zlokalizowane elementy sieci, pełnią wobec niej co do zasady funkcję ochronną i nie stanowią jednego z jej elementów składowych. Tym samym, budynek, w którym usytuowana jest część budowli sieciowej będąca odrębnym od tego budynku obiektem budowlanym, na podstawie projektowanych przepisów będzie stanowił, tak jak obecnie, odrębny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości.
Resort zwraca uwagę, iż upol dopuszcza opodatkowanie różnych przedmiotów opodatkowania zajmujących wspólną przestrzeń. Budowle lub ich części będą podlegać opodatkowaniu również, gdy są umiejscowione wewnątrz budynku, w szczególności w przypadku budowli sieciowych (np. sieci gazowe, elektroenergetyczne), w stosunku do których budynek pełni m.in. funkcję ochroną, zabezpieczając je przed czynnikami zewnętrznymi. Umieszczenie budowli lub jej części w budynku nie oznacza, iż przedmiotem opodatkowania jest wyłącznie budynek, z pominięciem obiektu znajdującego się w jego wnętrzu. Jeżeli w budynku położona jest budowla lub jej część niestanowiąca integralnej części tego budynku, to stanowi odrębny od budynku przedmiot opodatkowania.
Budowla
W zaproponowanej definicji „budowli” Resort rezygnuje z odwołania do przepisów prawa budowlanego. Budowlą będą obiekty wykonane z użyciem wyrobów budowlanych wymienione w załączniku nr 4 do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a także instalacje i urządzenia, jeżeli stanowią wraz z tym obiektem całość techniczno-użytkową. Dodatkowo poza obiektami wymienionymi w załączniku, pojęciem budowli zostaną objęte również, wykonane z użyciem wyrobów budowlanych:
– części budowlane urządzeń, niestanowiących części budowli składającej się z obiektu wymienionego w załączniku nr 4 do ustawy oraz instalacji i urządzeń tworzących z nim całość techniczno-użytkową, tj. m.in. części budowlane kotłów i pieców przemysłowych,
– części budowlane elektrowni wiatrowych i elektrowni jądrowych,
– fundamenty pod maszyny oraz urządzenia, odrębne pod względem technicznym od tych maszyn i urządzeń,
– przyłącza do obiektu budowlanego.
Podział obiektów budowlanych na budynki i budowle
W projekcie proponuje się taki podział obiektów budowlanych objętych podatkiem od nieruchomości na budynki i budowle, który pozwoli wyeliminować występujące na tle obowiązujących przepisów spory wynikające z nakładania się pojęć budynku i budowli.
Budynkiem będą obiekty spełniające łącznie przesłanki wymienione w projektowanym art. 1a ust.1 pkt 1 upol, natomiast budowlami będą obiekty wymienione w projektowanym art. 1a ust.1 pkt 2 upol, w tym w załączniku nr 4 do ustawy. W efekcie obiekty wymienione w tym załączniku nie będą mogły być kwalifikowane jako budynki (zawsze będą budowlami), z wyłączeniem obiektów o charakterze kompleksowym i niejednorodnym, wymienionych w poz. 1–6 załącznika, w przypadku których budynek może stanowić część takiego obiektu.
Projektowany podział na budynki i budowle będzie miał szczególnie znaczenie w przypadku opodatkowania obiektów wymienionych w poz. 7 i 8 projektowanego załącznika nr 4 do ustawy. W pozycjach tych wymienione zostały odpowiednio: zbiorniki w postaci silosów, elewatorów, bunkrów do magazynowania paliw i gazów oraz innych produktów chemicznych, a także inne zbiorniki przeznaczone do gromadzenia materiałów sypkich, występujących w kawałkach, albo w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym funkcje gospodarcze jest pojemność, oraz obiekty kontenerowe trwale związane z gruntem.
Obecnie zbiorniki oraz silosy i elewatory, bunkry do magazynowania paliw i gazów oraz innych produktów chemicznych są wskazane w ustawie – Prawo budowlane jako budowle (odpowiednio: art. 3 pkt 3 ustawy – Prawo budowlane oraz kategoria XIX Załącznika do tej ustawy). Jednocześnie obiekty te mogą spełniać przesłanki do uznania ich za budynek, tj. gdy są wykonane z użyciem wyrobów budowlanych, są trwale związane z gruntem, wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadają fundamenty i dach. Analogiczna sytuacja dotyczy wszelkich obiektów pełniących funkcje zbiorników, dlatego też mając na uwadze stosowanie różnych rozwiązań konstrukcyjnych dla obiektów pełniących takie funkcje oraz różną terminologię dla ich nazwania, proponuje się objęcie jedną kategorią, oprócz silosów, elewatorów, bunkrów do magazynowania paliw i gazów oraz innych produktów chemicznych, również innych zbiorników, które przeznaczone są do gromadzenia materiałów sypkich, występujących w kawałkach, albo w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym funkcje gospodarcze jest pojemność.
Resort w uzasadnieniu do ustawy powołuje się na liczne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Całość techniczno- użytkowa
Ministerstwo proponuje w projekcie rozwiązanie polegajcie na przywróceniu obowiązującego dawniej w przepisach pojęcia całości techniczno – użytkowej, stanowiącej przesłankę kwalifikowania urządzeń i instalacji jako części budowli będącej przedmiotem opodatkowania. Do upol wprowadzona zostanie definicja pojęcia „całości techniczno-użytkowej” rozumianego jako zespół elementów, które są niezbędne do realizacji określonego celu gospodarczego, powiązanych ze sobą w taki sposób, że żaden z nich nie może zrealizować tego celu samodzielnie, a brak któregokolwiek z tych elementów uniemożliwia jego realizację.
Celem tej definicji jest ograniczenie zakresu opodatkowania wyłącznie do tych elementów, które składają się na budowlę i są niezbędne (konieczne) do realizacji określonego celu gospodarczego. Zdefiniowanie pojęcia całości techniczno-użytkowej to narzędzie pozwalające na określenie granic opodatkowania budowli składającej się z wielu elementów, które ma dać gwarancję przeciwdziałania nadmiernemu opodatkowaniu majątku przedsiębiorcy. Wytyczne dotyczące spełnienia przesłanki całości techniczno-użytkowej muszą być stosowane odrębnie do każdego rodzaju budowli wskazanej w załączniku.
Projektowana koncepcja opiera się na uznaniu za budowlę w ujęciu podatkowym kompletnego obiektu, zdolnego do realizacji określonego celu gospodarczego. Przykładem są transformatory, urządzenia rozdzielcze oraz baterie akumulatorów, które mogą stanowić całość techniczno-użytkową wraz z siecią elektroenergetyczną realizującą określony cel, jakim jest m.in. przesył energii
Uznanie za budowlę obiektu wymienionego w załączniku nr 4 do ustawy, a także instalacji i urządzeń, jeżeli stanowią z tym obiektem całość techniczno-użytkową, będzie miało znaczenie w przypadku opodatkowania m.in.: budowli sieciowych, kolejek linowych, wyciągów narciarskich, myjni i doprecyzuje, że opodatkowaniu podlegają wszystkie elementy tych obiektów połączone w określonym celu gospodarczym, tj. zarówno obiekty wymienione w załączniku do ustawy, jak i instalacje oraz urządzenia, tworzące z nimi funkcjonalną i techniczną całość.
Z uwagi na zachodzącą spójność techniczno-użytkową obiektu z instalacjami i urządzeniami potwierdzone zostanie opodatkowanie zarówno części budowlanej, jak i technicznej obiektów.
Dla spełnienia warunku całości techniczno-użytkowej niezbędne będzie zarówno fizyczne połączenie elementów składających się na dany obiekt, wynikające ze sposobu jego wykonania (aspekt techniczny), jak i związek użytkowy, czyli funkcjonalne powiązanie elementów, dzięki któremu mogą one być wykorzystywane do realizacji celu, dla którego powstał dany obiekt (np. funkcjonalne połączenie elementów obiektu sieciowego). Wykazanie takiego związku pozwala na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości jako budowli nie tylko obiektów wskazanych w załączniku, jak również instalacji i urządzeń. Fakt, że poszczególne elementy tak rozumianej całości można wymontować i wymienić na inne, nie będzie stanowił o braku spełnienia omawianej przesłanki. Chodzi bowiem o takie usunięcie elementów, które prowadziłoby do utraty funkcjonalności budowli wskazanej w załączniku, a to przesądza o niezbędności takiego elementu do prawidłowego funkcjonowania budowli.
Koncepcja ta uniemożliwi w ramach całości techniczno – użytkowej opodatkowanie urządzeń, co do których nie wystąpi przesłanka ich niezbędności dla realizacji określonego celu gospodarczego, a ich funkcja sprowadzać się będzie jedynie np. do usprawnienia eksploatacji obiektu identyfikowanego jako oddzielna budowla (np. terminale komputerowe, kasy fiskalne).
Trwałe związanie z gruntem i użycie wyrobów budowlanych
Planowane jest też wprowadzenie pojęcia „trwałego związania z gruntem” rozumianego jako takie związanie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć, spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się na inne miejsce (projektowany art. 1a ust. 1 pkt 2c upol).
Dodatkowo, cechą budowli będzie jej wykonanie z użyciem wyrobów budowlanych. Dotychczasowa przesłanka, jaką musi spełniać obiekt budowlany, tj. wzniesienie z użyciem wyrobów budowlanych, została zmieniona na wykonanie z użyciem wyrobów budowlanych. Pojęcie „wykonanie” jest pojęciem szerszym od „wzniesienia”, co umożliwi objęcie przypadków, w których obiekt lub jego części zostały wykonane w innym miejscu niż docelowa lokalizacja.
Obiekty wymienione w załączniku 4
Jak wspomniano powyżej, w nowym załączniku 4 do ustawy wymienione zostały poszczególne kategorie obiektów będące budowlami, których rodzaje zaczerpnięto z ustawy – Prawo budowlane.
Niektórym z tych kategorii obiektów przypisane zostały dodatkowe cechy, niezbędne dla uznania ich za przedmiot opodatkowania na gruncie upol. Dotyczy to obiektów wymienionych w poz. 26 załącznika do ustawy (wolnostojące: maszty antenowe, tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, oświetlenie zewnętrzne, instalacje przemysłowe oraz urządzenia techniczne), które dla objęcia podatkiem powinny spełniać przesłankę trwałego związania z gruntem, co ma usunąć wątpliwości dotyczące kwalifikowania jako budowle przenośnych obiektów, np. dźwigów i żurawi budowlanych.
W załączniku (obok zbiorników w postaci silosów, elewatorów, bunkrów do magazynowania paliw i gazów oraz innych produktów chemicznych) wskazano jako budowle także inne zbiorniki przeznaczone do gromadzenia materiałów sypkich, w kawałkach, w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym funkcje gospodarcze jest pojemność. Uzasadnienie tej zmiany zostało przedstawione powyżej.
Ponadto w załączniku wskazano jako budowle urządzenia budowlane obecnie expressis verbis wymienione w ustawie – Prawo budowlane: przejazdy – poz. 19, ogrodzenia – poz. 24, place postojowe i place pod śmietniki – poz. 25.
Wśród kategorii obiektów wymienionych w załączniku są również i takie, które swoim zakresem będą obejmowały niewskazane z nazwy obiekty należące do danej kategorii m.in. odkryte: obiekty sportowe i obiekty rekreacji (poz. 1). Znaczenie pojęciowe obiektów sportowych i obiektów rekreacji będzie interpretowane zgodnie z regułami wykładni językowej. Dodatkowo będzie można posłużyć się wykładnią systemową, tj. przepisami ustawy – Prawo budowlane, w których jako obiekty sportowe i rekreacji objęto: stadiony, amfiteatry, skocznie i wyciągi narciarskie, kolejki linowe, odkryte baseny, zjeżdżalnie (kategoria V Załącznika do ustawy – Prawo budowlane). Resort Finansów przekonuje, ze rozwiązanie to pozwoli na objęcie tą kategorią, a tym samym na opodatkowanie podatkiem od nieruchomości jako budowle, wszelkich obiektów sportu i rekreacji, niezależnie od nazwy, w tym też przykładowo torów saneczkowych, które nie zostały wymienione w załączniku do ustawy – Prawo budowlane, oraz innych obiektów o charakterze sportowym i rekreacyjnym, pod warunkiem, że ze względu na swoją konstrukcję mają one charakter odkryty (np. odkryte baseny, odkryte korty tenisowe).
W odniesieniu do obiektów hydrotechnicznych (poz. 6 załącznika) zakres tego pojęcia będzie ustalany analogicznie jak w przypadku obiektów sportowych i rekreacji, tj. z wykorzystaniem przepisów ustawy – Prawo budowlane, w którym pojęcie to obejmuje: zapory, progi i stopnie wodne, jazy, bramy przeciwpowodziowe, śluzy wałowe, syfony, wały przeciwpowodziowe, kanały, śluzy żeglowne, opaski i ostrogi brzegowe, rowy melioracyjne (kategoria XXVII Załącznika do ustawy – Prawo budowlane). Obiekty ziemne (poz. 21 załącznika) w językowym rozumieniu obejmować będą swoim zakresem np. nasypy i wały ziemne (niebędące wałami przeciwpowodziowymi z poz. 23 załącznika, wykonane z użyciem wyrobów budowlanych).
Projektodawca zauważa, że przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne (poz. 10 załącznika) na podstawie ustawy Prawo budowlane (art. 3 pkt 5) są obecnie kwalifikowane jako tymczasowe obiekty budowlane, mogące być budynkami, budowlami lub obiektami małej architektury – w zależności od ich charakteru i konstrukcji. W związku z utworzeniem autonomicznych definicji „budynku” i „budowli” dla celów podatkowych oraz z uwagi na to, że nie przewiduje się w przepisach upol kategorii tymczasowych obiektów budowlanych, byłyby wątpliwości co do kwalifikacji takich obiektów. Wymienienie tych obiektów w załączniku do ustawy zawierającym wyliczenie obiektów stanowiących budowle pozwoli uniknąć tych wątpliwości i przesądzi, że przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne na potrzeby opodatkowania podatkiem od nieruchomości będą budowlą. Natomiast inne przykładowo wymienione obecnie w ustawie – Prawo budowlane obiekty tymczasowe: kioski, pawilony usługowe i wystawowe, o ile będą spełniały przesłanki wymienione w projektowanym art. 1a ust. 1 pkt 1 upol, będą podlegały opodatkowaniu jako budynki.
W przypadku stacji paliw na cele podatku od nieruchomości budynek stacji paliw będzie kwalifikowany jako budynek na podstawie projektowanego art. 1a ust. 1 pkt 1 lit. a, a pozostałe elementy stacji paliw będą opodatkowane jako budowle wskazane w poszczególnych pozycjach załącznika, np. zbiorniki na paliwo oraz gaz jako zbiorniki z pozycji 7, a zadaszenie z poz. 25 załącznika.
W przypadku budowli wymienionych enumeratywnie w odrębnych pozycjach załącznika i jednocześnie stanowiących element większej całości, budowle te będą kwalifikowane z tej pozycji, w której wskazano budowlę o szerszym pojęciowo zakresie. Przykładowo zbiornik będący elementem obiektu kompleksowego, np. stacji uzdatniania wody będzie kwalifikowany z poz. 2 załącznika. Natomiast z poz. 7 załącznika kwalifikowane będą zbiorniki niewchodzące w skład innej budowli, np. zbiorniki na stacji paliw.
Garaże i inne zmiany
Ponadto, projekt zawiera doprecyzowanie zasad opodatkowania podatkiem od nieruchomości garaży wielostanowiskowych w budynkach mieszkalnych, zmianę zakresu zwolnienia z podatku od nieruchomości: obiektów infrastruktury kolejowej oraz lotnisk, a także zmianę o charakterze dostosowującym do aktualnie obowiązujących przepisów unijnych w sprawie zasad stosowania ulg dotyczących inwestycji w gospodarstwach rolnych, których warunki muszą spełniać polskie przepisy dotyczące stosowania ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym.
Ministerstwo wyjaśnia też, że zmiany w ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej mają za zadanie ułatwić przekazywanie wpływów z opłaty skarbowej właściwej gminie przy zmianie organu właściwego w sprawie z zakresu administracji publicznej lub podmiotu wykonującego zadania z zakresu administracji publicznej oraz ułatwią ustalanie właściwości organu podatkowego w przypadku złożenia dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub prokury w formie elektronicznej za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym (na przykład w e-Urzędzie Skarbowym).
[1] Dz. U. z 2020 r. poz. 333, z późn. zm.
[2] Dz. U. z 2023 r. poz. 70, z późn. zm.
[3] Dz. U. z 2019 r. poz. 888
[4] Dz. U. z 2023 r. poz. 2111
[5] Dz. U. poz. 2029
LINK do projektu
© Grafika jest własnością Kancelarii
Jeżeli ten problem Państwa dotyczy, zachęcamy do kontaktu z Kancelarią. Przesyłając wypełniony formularz akceptują Państwo naszą Politykę Prywatności.